Vijftien miljoen mensen over de hele wereld zijn via computernetwerk Internet  met elkaar verbonden.  Ze kunnen filmrecensies opzoeken, bibliotheken  raadplegen, maar ook recepten uitwisselen en gesprekken voeren.  Internet  biedt een eigen wondere wereld, een nieuwe maatschappij zonder regels en  wetten.  Nu ook in Nederland  KENNISMAKEN MET Internet veroorzaakt een merkwaardige sensatie.  Zo’n gevoel  dat zich van je meester maakt als je voor het eerst de St Pieter in Rome  betreedt of een bezoek brengt aan de Niagara-watervallen.  Alleen is het bij  Internet niet de pracht en praal of het natuurschoon dat imponeert, maar de  overdonderende hoeveelheid informatie en mogelijkheden.

 Het grote voordeel van Internet ten opzichte van andere wereldwonderen is  bovendien dat je er niet voor op reis hoeft.  Grasduinen in Internet, is de  wereld bereizen van achter een toetsenbord.

 Internet is 's werelds grootste computernetwerk, met ruim een miljoen  aansluitingen.  Deze `moeder aller netwerken' strekt zich als een spinnenweb uit over alle continenten - Antarctica incluis - en verbindt onderzoekscentra,  universiteiten, bibliotheken, bedrijven, scholen en particulieren met elkaar.

Het resultaat is een soort elektronische samenleving die niet alleen een schat aan informatie herbergt, maar ook intensief contact mogelijk maakt tussen naar schatting vijftien miljoen mensen.

   Russische gebruikers, aangesloten via vierhonderd organisaties, konden op die manier door gebruikers uit andere delen van de wereld, waaronder het televisiestation CNN en het persbureau AP, op de hoogte worden gehouden van berichten die buiten de Sovjet-Unie bekend werden gemaakt.

Eind jaren zestig werd de eerste aanzet tot het net gegeven door het Amerikaanse ministerie van Defensie.  De militairen hadden voor hun onderzoek en gegevensuitwisseling behoefte aan computers die door het hele land verspreid stonden.

Aanvankelijk was de toepassing strikt militair, maar in de loop der jaren kregen steeds meer civiele wetenschappers toegang tot de communicatiemogelijkheden.  Het net werd door hen gebruikt als tussenverbinding om plaatselijke netwerken over grote afstanden aan elkaar te koppelen.  Deze toepassing (interconnection) bezorgde het netwerk haar huidige naam.

In de jaren tachtig groeide het aantal aansluitingen, maar pas de laatste tijd neemt het explosief toe.  In 1981 waren er nog maar 213 computers via Internet verbonden, in 1989 tachtigduizend en nu dus meer dan een miljoen.  De manier van groeien vertoont sterke overeenkomst met die van een organisme, in steeds kortere perioden verdubbelt de omvang.  Iedere computer die `aan het net wordt gehangen', kan op zijn beurt namelijk weer andere computers aansluiten.

Het grappige en tevens spannende van Internet is dat eigenlijk niemand, maar tegelijkertijd iedereen, het bezit.  Of zoals Felipe Rodriguez, systeembeheerder van het computerblad Hack-Tic, het zegt: `Er bestaat niet zoiets als een Internet-politie.  Het is een gigantisch samenwerkingsverband waarbij gebruikers zelf bepalen wat er wel of niet op het net komt.  Een tijd geleden bijvoorbeeld, verscheen er plots een groep rechts-extremisten die documenten begon te verspreiden over rassentheorieën en dergelijke.  Dat lokte wereldwijd een golf van protest uit.'

Niet alleen kregen de extremisten duizenden boze berichten op hun dak, sommige gebruikers overspoelden hen ook bewust met informatie om ze het zwijgen op te leggen.  Zo werden tientallen malen per dag grote bestanden, bijvoorbeeld de integrale computerversie van de Bijbel, naar de bronnen van het kwaad verstuurd.  Met als gevolg dat de computers van de racisten op tilt sloegen.

`Sindsdien vernemen we nooit meer iets van ze.' De groep computerkrakers die zich verzameld heeft rond het tijdschrift Hack-Tic stelt vanaf vandaag Internet ter beschikking aan iedere computerbezitter in Nederland.  Wie met modem, communicatieprogramma en de Engelse taal overweg kan, heeft daarmee na betaling van abonnementsgeld toegang tot de rest van de wereld.  En dat tegen binnenlandse gesprekskosten.

Het credo van Internetgebruikers is immers `dial locally, act globally' (bel lokaal, handel wereldwijd). In tegenstelling tot veel andere landen, konden in Nederland tot nu toe alleen wetenschappers en andere professionele gebruikers in het net rondreizen.

HackTic heeft dat monopolie doorbroken door zelf een legale aansluiting met het net te financieren. `Wij willen nu iedereen laten zien waar het ons als hackers al die jaren om te doen is geweest.  Computerkraken was namelijk meestal het enige middel om toegang te krijgen tot deze mogelijkheden', legt Hack-Tic-woordvoerder Rop Gonggrijp uit.  In de Verenigde Staten is Internet reeds in hoog tempo gemeengoed aan het worden.  Tal van plaatselijke informatiecentra en kleinschalige `elektronische prikborden' zijn op het net aangesloten.

Ook het Witte Huis is via het computernetwerk te bereiken.  Niet alleen om president Clinton een berichtje te kunnen sturen, maar ook om bijvoorbeeld vanuit Nederland een blik in zijn (publieke) agenda te kunnen werpen.  Of om de begrotingsplannen te bestuderen.

Een probleem bij Internet is vooralsnog dat het niet echt gebruiksvriendelijk is.  Het vereist het nodige doorzettingsvermogen om erin door te dringen en de benodigde vaardigheden te verwerven.  Sommigen vergelijken het wel met leren fietsen: een relatief geringe inspanning is nodig, maar het resultaat levert veel gemak op.  Hack-Tic wil de gebruiker daarbij wel een aantal hulpmiddelen aanbieden, maar niet te veel.

`We zorgen er alleen voor dat mensen gemakkelijk post kunnen versturen en discussies kunnen volgen.  Alle andere aanpassingen zouden het gebruik van het net weliswaar vereenvoudigen, maar tegelijk ook beperken.  Bovendien willen we dat gebruikers zelf inzicht in de werking krijgen, in plaats van dat we ze voortdurend aan de hand rondleiden', aldus Gonggrijp.

Wie nu contact legt met de computer van Hack-Tic krijgt aanvankelijk niet meer te zien dan: %$.  Voor een leek is dat niet echt bemoedigend.  Intypen van het woordje `gopher' blijkt echter al voldoende om de deur naar de rest van de wereld te openen.

Gopher is een menusysteem dat een deel van de op Internet verkrijgbare informatie ontsluit.  Het betekent dat er onder elkaar een aantal genummerde interessegebieden worden opgesomd.  Bijvoorbeeld `kunst', `ontspanning' en `journalistieke informatie'.  De gebruiker kan daaruit een keuze maken.

Het maken van een dergelijke algemene keuze levert weer een aantal nieuwe -specifiekere - keuzemogelijkheden op.  Soms biedt een dergelijk menu toegang tot een catalogus, andere keren worden er complete artikelen of zelfs boeken te voorschijn getoverd.  Zo is bijvoorbeeld Alice in Wonderland integraal via Internet opvraagbaar.

Ook wordt er gratis software aangeboden.  Variërend van tekstverwerkers tot programma's om de sterrenhemel te bestuderen.  Of foto's, afkomstig van bijvoorbeeld weersatellieten, en zelfs korte filmpjes.  Het intoetsen van de letter D is voldoende om dergelijke informatie als bestand te transporteren naar de eigen computer. Enige handigheid met computers is daarbij echter onontbeerlijk.  Zo worden, om transporttijd te besparen, computerprogramma's meestal in gecomprimeerde vorm aangeleverd.  Die moeten `uitgepakt' worden om ze te kunnen gebruiken.
Teksten verschijnen echter direct op het scherm.  Bijvoorbeeld de notulen van kabinetsvergaderingen in de voormalige Sovjet-Unie.  Een database in Austin (Texas) die Sovjet-archieven herbergt, is op Internet aangesloten.  Opsommen wat Internet te bieden heeft, is net zulk onbegonnen werk als aan een Mars-mannetje uitleggen wat hij in Nederland kan aantreffen.

Want het is beslist niet allemaal wetenschap wat de klok slaat.  Weliswaar kun je via Internet gemakkelijk te weten komen waar en met welke kracht de meest recente aardbeving is opgetreden, of welke activiteiten er morgen op het zonne-oppervlak verwacht worden, maar je kunt er ook filmrecensies in opzoeken.

Veel Internet-gebruikers hebben er namelijk schik in, hun kennis en meningen (vooral dat laatste) aan de rest van de wereld ter beschikking te stellen.

Dus zijn er mensen die van elke film die ze zien een kritiek schrijven en op Internet zetten.  Of bijvoorbeeld recepten voor maaltijden.  Intypen van het woord `vegetarian' blijkt in de recepten-gopher voldoende om een waslijst aan vegetarische gerechten voorgeschoteld te krijgen.  Tot en met vegetarische hondekoekjes.

Contact tussen gebruikers geschiedt op verschillende manieren.  Het is natuurlijk mogelijk, aangesloten gebruikers persoonlijk een berichtje te sturen dat hij of zij bij het eerstvolgende contact met het netwerk te zien krijgt.  Maar daarnaast kan er ook direct `geconverseerd' worden. Deze laatste mogelijkheid is een van de meest intrigerende verschijnselen van Internet.  Normale conversatie, eigenlijk dus het over en weer intypen van zinnetjes, gebeurt via de Internet chatbox IRC, maar daarnaast zijn er door computerfreaks speciale gebieden gecreëerd waar die `gesprekken', chatten in computerjargon, worden gevoerd.  Deze zogeheten dungeons (kerkers) hebben vaak de vorm van een spel.  Je belandt dan bijvoorbeeld in (een beschrijving van) een kasteel met tal van gangen en kamers.  Met behulp van commando's als `oost' en `west' kun je je door het gebouw verplaatsen en steeds andere mensen tegenkomen.

Die `tegenspelers' bevinden zich meestal in werkelijkheid in totaal andere delen van de wereld.  De reacties vliegen daarbij via de beschikbare lijnen razendsnel over de aardbol.  Wereldwijd wisselen soms duizenden mensen tegelijk met elkaar van gedachten in een dergelijke primitieve virtual reality.

Het is juist deze mogelijkheid die onder netwerkgebruikers het idee van cyberspace heeft doen ontstaan.  Zij zien een computernetwerk als Internet niet slechts als een kluwen koperdraadjes en glasvezelkabels, maar als een nieuw onontgonnen territorium.  Zoiets als de anarchistische situatie die de pioniers in de vorige eeuw aantroffen in het Wilde Westen: een gebied dat van `niemand' is.  Alleen hoef je om dit gebied te veroveren niet eerst alle indianen uit te roeien.

Francisco van Jole
Francisco van Jole, zaterdag Volkskrant  01-05-93
 

De site http://www.eeb.ele.tue.nl/map/netherlands.html  gaf in 1994 een overzicht van de Nederlandstalige sites. Deze site is niet meer te raadplegen. Het was in 1994 de startpagina om naar Nederlandse site te kunnen gaan.

In resten oud internet kan men nog links vinden naar deze verdwenen site

Internet in 1996

http://www.eeb.ele.tue.nl/dhp/index.html
In een oude pc, die na 1996 niet meer gebruikt, vonden we nog in de cache van Netscape deze "The Dutch Home-Page pagina terug. De oorspronkelijke pagina, zonder plaatjes, terugzetten is geen probleem, maar de plaatjes weer op de juiste plaats krijgen dat is even zoeken, want die krijgen in de cache een andere naam.
 

Digitale archeologie
Een nieuwe vorm van digitale archeologie gaat de komende jaren ontstaan: opsporen van harde schijven met nog Internetgegevens van voor 1996. Deze oude verminkte html-pagina's weer opbouwen tot toonbare pagina's.
Want de "wayback machine" of het "the Internet archive" heeft niets over de Nederlandse internetperiode van voor 1997. Zo is over de site van www.cwi.nl, www.planet.nl en www.oboss.nl (om maar een paar namen te noemen) alleen maar iets te vinden vanaf 1997. De bibliotheek Oss heeft in zijn "oude doos" nog alle oude websites bewaard ["Bibliotheek Oss site 1996"]
Helaas zijn er maar weinig organisaties die een online-raadpleegbaar-archief bewaren van hun oude websites.
Een nieuwe vorm van digitale archeologie moet nog ontstaan, zoeken bij recyclingbedrijven naar harde-schijven, pc-prive-zolder-pc's opsporen en oude backup tapes napluizen. Een hele nieuwe wetenschap gaat bloeien of moeten we maar gewoon alles wissen en genieten van het internet van vandaag?
 

Internet 1997

Het computertijdschrift PCM probeerde Nederlandse en Belgische websites onder te brengen in een landkaart. In 2004 onbegonnen werk, maar ook in 1997 niet complet.

 
Pcm internet kaart 1997 met de belangrijkste sites van Nederland en Belgie

klik hier voor:

Internet sites omgeving Rotterdam 1997
Internet sites omgeving Amsterdam 1997
Internet sites Noord-Brabant, 1997